Kimmetje
Ik hou wel van cadautjes krijgen... maar de laatste tijd loopt het wel een beetje de spuigaten uit.... Het liefst krijg ik ze levend van mijn kleine schatje. De kunst is er voor te zorgen dat dat Kim ze ook weer (levend) mee naar buiten neemt, maar vaak schrikt ze zo van mijn reaktie dat ze spontaan haar cadeautje geeft en weghuppelt... Beetje jammer, moet ik weer achter een muis aan!
posted by Tringelinge at 1:17 AM
1 Comments:
Ik weet allang hoe lief jouw Kimmetje is, ik heb nog nooit z'ón lief poesje meegemaakt maar... soms is ze een beetje irritant: wanneer ze álmaar geaaid wil worden én wanneer ze je uren voordat het haar etenstijd is je strak in de gaten gaat zitten houden en zodrá je in beweging komt hevig miauwend om je heen gaat lopen, maar... dat is dan ook het enige. Van mij mag ze áltijd komen logeren, ze is een lief logéétje.
Tijdens mijn laatste vakantie kreeg ik in een opwelling zin om iets over Kimmy te schrijven.
KIMMY
Mijn leven leef ik in 3 ruimtes groot. Ik beweeg me langs muren, meubels en kasten, slenter door de keuken en bewaak de tuin.
Gezellig en liefdevol sier ik het raam, lig op de bank en laat me door eenieder met graagte aaien.
In de verte scharrelt soms mijn evenbeeld door de struiken: "het gevaar", dat ik zie vanachter mijn raam. Ik ruik hem door het kattenluik, schiet er doorheen en voel me kleiner worden, mijn moed verdwijnt; vijf tot tien passen verder keer ik mij om, doe alsof ik geen belangstelling heb en er belangrijker zaken te doen zijn.
Ik ga naar binnen, rek me uit en leg me weer te ruste op de bank en wacht tot ik misschien 'n volgende keer 'n muis als prooi kan vangen, want dát beheers ik als de beste!
Post a Comment
<< Home